Gods plan met jou

Uit het Evangelie volgens Matteus 4,18-20

"Eens toen Hij zich bij het meer van Galilea ophield, zag Hij twee broers, Simon die Petrus wordt genoemd en diens broer Andreas, bezig het net uit te werpen in het meer. Zij waren namelijk vissers. En Hij sprak tot hen: ?Komt, volg Mij; ik zal u vissers van mensen maken.? Terstond lieten zij hun netten in de steek en volgden Hem."

Plan van God

In onze samenleving heerst vaak de gedachte dat ons leven een speelbal is van de golven van het toeval. Dat het leven eigenlijk zinloos is en dat we er daarom maar het "maximale uit moeten halen". De waarheid is gelukkig veel mooier. De mens en de wereld zijn niet een toevalligheid. Wij zijn zo bedoeld en gewild. Wie wil ons dan? Nou?simpel: God! Hij heeft alles niet geschapen om er daarna niet meer naar om te kijken. De schepping is er omdat er een heel duidelijk plan is. Het is een plan van Liefde. Daarom roept God de mens om deel te nemen aan dit plan. Roeping is allereerst een zaak van God. God roept en de mens wordt geroepen.

Waarom? Hij die ons heeft geschapen uit Liefde, wil ook dat wij in deze liefde mogen delen. Dat wij reeds in ons aardse leven in gemeenschap met Hem kunnen leven en zo gelukkig worden. Dit is de reden dat God ons roept. Om ons leven te richten op Hem, het vervuld te laten worden door Hem zodat na de dood ook met Hem in het eeuwige leven mogen leven. Het is niet voor niets dat God Zijn Zoon heeft gezonden om aan ons te zeggen: "?in het huis van mijn Vader is ruimte voor velen?" (Joh. 14,2). God heeft dus een plan met ons; een plan om ons gelukkig te laten worden!

Gods plan met jou

God heeft niet alleen een groot plan met de hele mensheid. Sterker nog, hij heeft een plan met iedere persoon afzonderlijk. Iedereen wordt door Hem geroepen om met Hem gelukkig te worden in het leven. En ieder op zijn of haar eigen manier. Wij hebben allemaal een belangrijke taak in het leven gekregen die we mogen uitvoeren. Deze taak is om mee te werken aan de bouw van het koninkrijk van God op aarde. Om Gods liefde al op aarde een werkelijkheid te laten worden. Ieder van ons heeft een persoonlijke taak, die bij ons past en waarvoor we ook talenten en goede eigenschappen hebben gekregen om deze uit te voeren. Bijvoorbeeld: het talent om goed en geduldig les te geven aan kleine kinderen of met onmetelijke liefde oude mensen te verzorgen. Daarnaast geeft God ook aan ieder van ons een levensstaat. Dit is de manier waarop jij in het leven staat. Bijvoorbeeld: als vader in een gezin of als priester in een parochie. Deze levensstaat maakt deel uit van jouw persoonlijke roeping waartoe God jou roept om te werken in Zijn koninkrijk. God roept dus ieder van ons om een persoonlijke taak uit te voeren in Zijn koninkrijk!

Gebed en keuze

Het is niet altijd even makkelijk voor ons om duidelijkheid te krijgen over wat God van ons verlangt en tot welke manier van leven wij geroepen zijn. Elke dag komt er zoveel op ons af. Iedereen heeft verschillende interesses, diverse studies om uit te kiezen, zoveel goede adviezen van ouders, familie en vrienden. Door de bomen zien we het bos niet meer. Maar het is juist in gebed dat we in gesprek komen met God. Het is dan ook in het gebed waar wij onze vragen en onzekerheden bij God mogen neerleggen en Hem mogen vragen om duidelijkheid te geven. God heeft ons het gebed gegeven als een manier om samen met Hem te zijn. We mogen erin geloven dat God, die ons persoonlijk roept, ons ook zal helpen om te ontdekken hoe en waartoe Hij ons roept.

Daarom zouden we nooit de kracht van het gebed moeten onderschatten. Daarnaast spreekt God tot ons door het Woord. Juist in de Bijbel, tijdens een preek of in gesprek met anderen kan God Zijn Woord tot ons persoonlijk richten om duidelijkheid te geven. Om ons te helpen onderscheiden welke weg het beste bij ons past en waar we gelukkig van worden. We moeten proberen om gevoelig te worden voor Zijn boodschappen. Een roeping ontwikkelt zich in een intieme relatie met Jezus. Daarom kan het ons helpen om regelmatig met een priester over roeping te praten. Hij kan ons helpen in nauwere verbondenheid met Jezus te leven: door gebed, gewetensonderzoek, het ontvangen van de sacramenten, Bijbelstudie, raad, advies, et cetera. Het is door Gods Zoon dat we God kunnen leren kennen. Want het is Jezus die heeft gezegd: "?niemand komt tot de Vader tenzij door mij..." (Joh14,6).

Verlangen Wat verlang ik in mijn leven?

Eigenlijk is het heel natuurlijk voor ieder van ons dat we ons af vragen wat we willen doen in het leven. Dat begint al in de kindertijd en gaat door tot we volwassen zijn. In de kindertijd gaat dit vooral om wat voor beroep we later willen hebben. Veel kleine jongens willen bijvoorbeeld piloot, brandweerman of dokter worden. Dit zijn allemaal spannende beroepen die erg tot de verbeelding spreken. Maar als we ouder worden komt een dieper verlangen naar voren. Een verlangen naar een zekerheid over datgene wat we mogen doen in het leven. We stellen onszelf fundamentele vragen. Wat is de zin van het leven? Hoe kan het nou dat er ?berhaupt mensen zijn? Wat is eigenlijk geluk: veel geld, gezondheid, etc?

Vooral in de tienertijd beginnen velen van ons deze vragen te stellen. Dat is ook niet vreemd. We worden geestelijk steeds rijper en beginnen ons als het ware af te vragen wat onze taak in het leven is. Daarom stellen we deze fundamentele levensvragen. God heeft als het ware onze roeping als een zaadje in ons geplant ? en wij worden ons er langzaam van bewust dat er in ons iets groeit. God legt een natuurlijk verlangen naar Hem in ons en we vragen ons af: Wat wil God van mij?

Aan de hand van het evangelie over de Goede Herder

Hoe komt het eigenlijk dat een jonge man op een gegeven moment in zijn leven zegt: ik zou graag priester willen worden? Ik voel dat God mij roept om priester te worden? Voor dat ikzelf priester was gebeurde het regelmatig dat iemand mij vroeg: waarom wilt gij eigenlijk priester worden?

Wel, iedere mens die al een stukje van zijn leven achter de rug heeft, zal aan zichzelf kunnen zien dat hij in zijn leven sterk beïnvloed is geweest door bepaalde mensen. Meestal zijn dat in de eerste plaats vader en moeder, en daarbij ook vaak leraren, vrienden en kennissen. Maar het meest en ook het meest definitieve wordt een mens bepaald door diegene die hij liefheeft. Een mens wordt het meest bepaald door diegene die hijzelf als levenspartner heeft gekozen. Een jongen verandert vaak heel veel doordat hij een meisje heeft leren kennen. En dat geldt ook omgekeerd. De één wil zeggen en doen wat de ander graag heeft. Beiden willen zich aan mekaar geven voor altijd.

Iets gelijkaardigs gebeurt er ook wanneer een jonge man verlangt om priester te worden. Een jongen die priester wil worden, wordt in zijn leven sterk bepaald door iemand die hij liefheeft. Het is iemand die hij eens heeft ontmoet en heeft leren kennen. Het is iemand die hij niet meer zou kunnen loslaten. Het is iemand met wie hij door het leven zou willen gaan voor altijd. En die iemand is Jezus Christus. Diegene die in het Evangelie zegt: ik ben geen dief en geen rover, maar ik ben een echte herder voor mijn schapen.

Misschien was die ontmoeting van die jongen met Jezus heel plots; door een bepaalde gebeurtenis, door een bepaald inzicht; het was misschien 'liefde op het eerste gezicht'. Maar het zou ook kunnen dat de bijzondere liefde voor Jezus geleidelijk aan is gegroeid. Bijvoorbeeld door thuis regelmatig te bidden, door het lezen van het evangelie, of door de liturgie van de kerk van jongs af van kort bij mee te maken.

Maar, goede vrienden, we zouden ons nu toch de bedenking kunnen maken. Jezus Christus, die ziet ge toch nooit! Ge kunt er toch niet echt tegen spreken. Hoe kunt ge er dan als mens van vlees en bloed uw levenspartner van maken?

Op de vierde paaszondag leert het evangelie ons over de Goede Herder Jezus: De schapen luisteren naar zijn stem. Hij leidt ze naar buiten en trekt voor hen uit. Eigenlijk was de herder Jezus ook van Vlees en bloed. Want de Herder Jezus heeft niet alleen een stem zodat wij naar zijn stem kunnen luisteren. De Herder Jezus heeft ook schouders om ons te dragen wanneer wij niet meer op onze eigen benen kunnen staan. En Jezus heeft ook een hart voor zijn schapen. Hij troost ze, Hij laat ze niet vallen, ook al zijn ze van hem weggelopen. De Herder Jezus is echt van vlees en bloed. En in iedere eucharistie geeft de Herder zijn lichaam en zijn bloed voor het leven van zijn schapen.

Goede vrienden, ik denk dat iedere jonge man die zich geroepen voelt om priester te worden, ooit in zijn leven die Herder Jezus moet hebben ontmoet en Hem hebben bezig gezien. Misschien was dat doorheen andere mensen, misschien doorheen het werk van andere priesters. In ieder geval was er de ervaring: God is geen dief of geen rover voor zijn schapen. God is goed voor mij! Wat ben ik blij dat ik in Hem mag geloven!

Wanneer men dát eenmaal heeft ervaren, dan kan het verlangen opkomen om die Herder Jezus na te volgen. Men wil zijn geloof in Jezus aan anderen doorgeven, en men wil proberen om net zoals Jezus een herder te zijn voor de anderen.

Op de vierde Paaszondag nodigt de kerk ons uit om speciaal te bidden om nieuwe priesters, om nieuwe herders. Wie wil vandaag in onze tijd de stem van die Herder Jezus zijn? Wie wil er zijn schouders lenen om het verloren schaap weer op te zoeken? Waar in onze wereld zullen wij het hart van die Herder Jezus nog kunnen ontmoeten. In onze kerk zijn natuurlijk vele roepingen, en eigenlijk is iedereen geroepen. Maar we weten het allemaal, in onze kerk hebben we vooral nieuwe priesters nodig. Laten we dan ook met aandrang en regelmatig bidden voor nieuwe priesterroepingen. En laten we ook proberen om in onze parochies een klimaat te scheppen waarin jonge mensen de Herder Jezus kunnen ontmoeten en leren kennen, een klimaat waarin zij het aandurven om die Goede Herder lief te hebben voor altijd.

Gebed om roepingen

God, wij danken U voor uw Kerk, uw gave aan ons, waardoor Christus onder ons aanwezig is en uw Geest in ons werkt. Wij danken U voor het geloof van zo velen, in wie wij herkend hebben, hoe goed het is om bij U te horen, U te dienen en U te beminnen. Wij danken U, dat U mensen verzamelt uit alle rassen en volken en talen en hen bijeenbrengt in één gemeenschap van liefde. Wij danken U, dat Christus ons verzoening schenkt en uw Geest mild maakt wat verhard is. Wij danken U voor uw tedere nabijheid en voor het vuur van uw liefde dat U in ons ontstoken hebt.

Omdat uw Kerk ons zo lief is, bidden wij U: geef dat uw Kerk mag groeien en bloeien. Schenk ons de voortdurende bijstand van uw heilige Geest, zodat wij U dieper leren kennen en leven in de vaste hoop dat uw liefde overwint, met vreugde dienstbaar zijn aan onze medemensen en in onze daden en in onze woorden van U getuigen. Leer ons hoe wij een instrument in uw hand kunnen zijn.

En geef dat er steeds weer arbeiders zijn voor uw oogst, die uw Kerk willen dienen en opbouwen en uw liefde en genade uitdragen. Help ons, Heer, uw stem te verstaan wanneer U ons roept.