Paulus de apostel van verzoening en éénheid

In dit Paulusjaar Is het zeker goed eens bij stil te staan , dat hij voortdurend geijverd heeft voor het bewaren van de eenheid in de gemeentes en ook waar twisten en ruzies waren, hen te vermanen en te berispen en er op te wijzen, dat juist Christus het was die vrede kwam brengen. Hoe populair zijn zijn brieven wel niet en zeer leerzaam niet alleen voor toen maar ook voor nu. Als we dan denken aan Christus woorden op het laatste avondmaal dat hij niet alleen aan de apostelen toen maar ook tot ons de woorden sprak opgetekend in het evangelie van Johannes hoofdstuk 14 vers 27: Ik laat jullie mijn vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld niet geven kan. Met pijn in het hart moest Paulus constateren hoe in verschillende gemeentes toen al zoveel onenigheid en twisten waren. Dat strookte niet met de vrede, die Christus ons gaf. Paulus was zeer waakzaam en alert, wat er leefde in de gemeentes. En ook de onderlinge eenheid liet wel eens te wensen over. Zo was er onenigheid over wie hun favoriet was. De een zei ik ben voor Paulus, de ander zei ik ben voor Titus en weer iemand had weer een andere favoriet. Hier was Paulus zeer verontwaardigd over en scheef: Ik ben voor Christus. Met andere woorden zal Paulus gedacht en gezegd hebben, wat maken jullie je toch druk over. Wij allen zijn geroepen om de Naam van Jezus Christus bekend te maken en zijn boodschap aan u te verkondigen. Wat maakt het uit wie het doet. Het gaat om Christus en niet om ons. Wij zijn slechts zijn boodschappers. Als Paulus nu leefde zou hij ook verdrietig zijn, van wat hij nu ziet. Zoveel gescheiden christenen, terwijl toch maar een Christus is. Gelukkig groeien we weer naar elkaar toe en hebben we veel gemeenschappelijks. zoals natuurlijk de brieven van Paulus, die bij alle christenkerken gelezen worden. de bijbel ook gemeenschappelijk. Moge het zo worden, wat Christus bad bij zijn laatste avondmaal: Ik bid niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in Mij geloven. Laat hen alleen één zijn, Vader. Zoals U in Mij bent en ik in U, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat U mij hebt gezonden. We belijden allen toch dezelfde Christus en worden allen gedoopt in zijn naam. En vieren we allen het laatste avondmaal, waarin de Heer tot ons komt in ons hart in onze ziel als voedsel, zodat Christus in ons leeft. Mogen we in dit Paulusjaar steeds dichter bij elkaar komen, zodat we samen en gemeenschappelijk Christus glorievolle naam verkondigen en zijn liefde, vrede en verzoening verspreiden onder alle volken. Wanneer we één zijn dan staan we sterk en straalt de glans van de verrezene via ons over de gehele aarde. Dan zal niemand kunnen zeggen zoals in Paulus tijd gebeurde. Ik ga naar die, nee ik ga naar die ander. Dan maakt het niet uit waar en naar welke kerk we toegaan, want in deze eenheid wordt overal datgene gedaan, wat Paulus bedoelde. Allen zijn boodschappers van de Heer. Allen zijn we volgelingen van Christus en leve in Christus liefde met elkaar. Opdat de wereld gelooft dat U Mij hebt gezonden. Enzo zend Christus ook ons uit over de gehele aarde Om zijn blijde boodschap van verzoening, vrede en liefde te verkondigen.